Ου Ταχυδρόμους ου Διαμαντής

Ταχυδρόμ' μη τα μουλάρια-
Αργος Ορεστικό 1960:Απού Αριστερά  Χρήστου Αθανάσιος-
Δηξιά ου Διαμαντής Παύλος-
Αρχείο Κλαζίδη Χρήστου/Πεντάβρυσο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    
         
Ου Ταχυδρόμους ου Διαμαντής

 

-Ηρθιν ου Ταχυδρόμους!Αηστι να πάμι στου Ρούσκα,είπιν η μπάμπου Ρίνα στη νυφαδιά τ’.

-Πού κατάλαβις μαρ’μάνα?

-Αμ δεν ακουσις την τρουμπέτα,μαρ’νύφ?

-Ουοοχ(ι)!,μι τις δουλειές,ως ιδώ, ως ικεί,δεν πήρα χαμπέρ.-Τότι πιρίμινι λίγου να ητιμαστώ και να πάμι.Θα ήρθιν ου Ταχυδρόμους ου Διαμαντής μι  του μουλάρ, απ’του Σκαλουχώρ, καλός άνθρουπους.Μείπιν κιου Κουσμάς να τουν ειπώ να ρθεί του βράδ’ να μείν σπίτ κι αύριου έχ’ να συνιχίσ’ μι του μουλάρ  να πάει κι στη Σλήμιστα και στου Κουσταράζ κι ύστιρα πίσου στου Ταχυδρουμείου, στη Χρούπιστα.

-Πάμι μαρ’νύφ, ’θάραμ’ έχουμε κι κανά γράμμα απ’τα πιδιά απ’την ξινητιά,να μάθουμι κανά χαμπέρ,τι φτιάνουν,έχουμι τόσουν κιρό να πάρουμι γράμμα.Θα σκουλάσουν τα πιδιά απ΄του Σκουλειό κι θα μας του διαβάσουν, ως να ρθεί κιου Κουσμάς απ΄του χουράφ’.

-Πάμι μαρ’ μάνα,μπουρεί να ήφιρι κι  τη σύνταξ’  για τι σένα…

-Ηηηη,μαρ΄μάνα,τι πουδιά είνι αυτή?Θα μας βγάλουν στου Μύλου κι στου παζάρ!Για να συ δώσου μια άλλ’.

-Αμ,τι έχ’?Ντύπ κινούργια είνι!Ούτε δεύτιρη κάρπα δεν έχ’!

       Κι σκλιαμ-σκλιούμ ,νάτην η μπαμπου  Ρίνα, μη τη Ληφτηρία στου Ρούσκα,στην πιάτσα του χουριού Αμπηλόκηπ'.Οσου έφταναν,ου Ταχυδρόμους ου Διαμαντής πήρι ξανά την Τρουμπέτα:-Ας βάλου μια φουνή ακόμα,είπι,σάματ’ δεν μάκουσαν οι χουριανοί.

-Τούου!...Τούου!...Τούου!.

-Καλώς τις!Τι φτιάνις μπάμπου Ρίνα?Ληφτηρία,τι φτιάν’ου Κουσμάς,καλά όλ’στου σπίτ’?

-Καλουσήρθις Διαμαντή.Μας ήφιρις κανά καλό χαμπέρ?

-Εχι’τι γράμμα απ΄τα πιδιά,απου τη Γιρμανία.Να! Ηδώ τόχου,του ξεχώρησα,ήξιρα που θα πιρίμινάτι.

-Να σ’έχ’ καλά ου Θός Διαμαντή.Αμα τιλειώσεις,να ρθείς στου σπίτ’.Ου Κουσμάς μάφκιν παραγγιλιά:Να ειπείς του Διαμαντή απόψι να ρθεί σπίτ’,να μείν’ σι μας,να τουν φιλέψουμι κι να παραδείξουμι λίγου.Αυτός μ’εχ’ φιλουξινήσ’ τόσις φουρές στου Σκαλουχώρ(*τούχαμι βάλ'νόμουν στου χουριό:όποιους είχιν γράμμα απού τα ξένα,ηλιγιν τουν Διαμαντή να πάει του βράδ' στου θκό τ' του σπίτ')

       Σι λίγου,γιόμισι του Καφηνίου,μαζώθκαν όλ’ να πάρουν  τα χαμπέρια τις.Ποιός γράμμα,ποιος δέμα,άλλους καμιά κάρτα,άλλους κανά τσιεκ’ απ’την Αμιρική ή κανά γράμμα μι κανά δουλάρ,άμα αδουκήθκαν κι μπόρισαν τα πιδιά τ’.Κι όλ’ τουν  ηυχαριστούσαν τουν Διαμαντή που τους ήξιρι έναν-έναν, μι τα μικρά τα ουνόματά τις

        Αμα τιλείουσι να δίν’τα γράμματα απ΄’του σάκκου τ’,ου Διαμαντής έκατσι μι τις άντρ΄ λίγου να παραδείξ’ στου Καφηνείου.

-Γειά σου Μπαρμπα-Διαμαντή! τουν φώναξι,ου Νικόλας ου Ρούσκας,παλιός καφητζής,μπακάλης κι κουρέας.-Σ’έχου έτοιμου μιζέ κι ένα τσίπουρου,απ’του θκόμ΄,κάτσι καλά!Κι ύστιρα θα σι κουρέψου κι θα σι ξουρίσου.

-Αμπρε Νικόλα,σ’ηφχαριστώ.Αηντε γειά μας,νάσι καλά!-Ααα,τι νι τούτου, δένι τσίπουρου…,αγίασμα!-Ε,Φέντη δεν έχου δίκιου?-Είπι,έτσ’ στουν Παπαγιώργη, που ήταν εικί κι πιρίμινι κι ήξιρι που ήταν κι αυτός μιρακλής στου πουτήρ.

-Α μπρε να σι πάρ’ευχή να σι πάρ’ –είπιν ου Παπαγιώργης,σάματις δίκιου,έχ’ς.Νικόλα είσι μάστουρας,μπράβου!Αλλά του θκόμ’ δεν του φτάν’!

παληό Καφηνείου Ρούσκα:Διξιά ου Νικόλας,
αριστιρά, σάματις, ου Κωτσιους ου Τράικους?

       Ου Διαμαντής,έκατσι καμπόσου στου Καφηνείου,τις είπι τα χαμπέρια που τ’άλλα τα χουριά που γύρισι μι του μουλάρ’,πήριν όσα γράμματα είχαν ητοιμάσ’ οι χουριανοί να στείλουν  στις δικοί τις,τάβαλι στου σάκκου τ’,τα φόρτουσι στου μουλάρ κι ξικίνισι  να φεύγ’.

-Για που τόβαλάμι απόψι?,τουν ρουτάει ου Παπαγιώργ’ς

-Απόψι είμι στουν Κουσμά.

-Α,τότι θα σας ιδώ στουν Ησπιρινό!Ου Κουσμάς,που είνι Ψάλτης,του δίχους άλλου, θα σι φέρ΄στην Ηκλησιά,στην Παναγιά.Θ’ακούσ’τι που θα βαρέσου την καμπάνα.Αλλά να ξέρεις,απού τώρα σι  λιέου!Την άλλ’Τρίτ’ που θα ρθείς,είσι καλισμένους σι μένα.Να δουκιμάσις κι του θκόμ του τσίπουρου αλλά κι  του κινούργιου μ’ του κρασί.

-Ας  ήμαστι καλά,Φέντη,θα ρθώ.Θα σι δούμι στην Ηκκλησιά τότι.

        Πήρι απ’του καπίστρ’του μουλάρ’,δεν τα ανέφκιν,αλλά του πήρι κατόπ’, μι τα πουδάρια.Κρίμα είνι του ζουντανό,σκέφκι,του καημένου κάν,τόσα δρόμια,ας  του ξικουράσουμι κι λίγου.Οσου ζύγουνι στου σπίτ’ του Κουσμά,νάτους ου Κουσμάς,έρχουνταν μι του Κάρου απ’του χουράφ’ απ’του Ντρούμου,μι του ζευγάρ τα βόδια.

-Ε Ράπο,έ Μπάλιο,τάκανι κουμάντου μι την αξάλ’ να σταματήσουν.

-Καλώς  τουν Διαμαντή.Καλους ήρθις στου χουριό!Σ’είπιν η Κυρά?Απόψι σι μας.

-Μείπιν η Ληφτηρία,γι αυτό έρχουμαν κατ’ιδώ

-Πιρίμινι να ξιζέψου λίγου του κάρου.Φέρ’ του μουλάρ’ να του βγάλουμι του σαμάρ’ να πάρ’ έναν αηέρα, να του πουτίσου, κι να του πάου στου αχούρ’ κι να του  ταϊσου.Εχου φρέσκου γκιουντζιέ κι κριθάρ.

       Οι δυό φίλ’ τάπαν,ου ένας στουν άλλον τα χαμπέρια απ΄τις φαμιλιές τις,πάησαν στουν Ησπιρινό στην Ηκκλησιά κι του βράδ’,έφαγαν ήπιαν μι όλ’ την φαμιλιά κι τα πιδιά,που δεν σταματούσαν να ρουτάν:-Μπαρμπα Διαμαντή πές μας κι άλλις ιστουρίες που γυρνάς μι του μουλάρ στα χουριά.
        Τουν πρώτου χρόνου λιέι,ου Διαμαντής,έφυβγα,γυρνούσα σπίτ' στου χουριό.Μ'ήληγαν πουλλιοί,"Κάτσι απόψι ιδώ,Χειμώνας είνι.Γλήγουρα σκουτιδειάζ'"-Ουόχ' ιγώ.Αντηριούμαν.Αμα ιένα βράδ' ,μι χιόν'ως του γόνα,μι νύχτουσιν στου δρόμου,λύκ'απ'δώ ,λύκ'απού κεί.Α ρη,είπα, θα μη φάν' τα ζλάπια!.Του μουλάρ',τούχα πιταλουμένου με κινούργια πέταλα.Δεν νταλντούσαν τα ζλάπια.Τάδιουχνι μη του ουπισνά τά πουδάρια.Ως να φτάσου σπίτ' είδα κι έπαθα.Μωρέ άλλ' φουρά νύχτα χειμώνα είπα,όπου νάνι,κι συ αχυρώνα να μη πούν θα μείνου.Κι έτσι λιέμι κι κανά μαμπέτ απόψι.

       Μιτά του φαϊ,έκατσαν γύρου απ΄τη σόμπα,ήφιρι η Ληφτηρία κι κάστανα, που είχι  τα φέρ’ ου Κουσμάς απ’τη Λάγγα, που είχι πάει,τράμπα μι ζαρζαβάτια,απ΄τουν φίλου του τουν Καλύβα.

      Μι ψημένα κάστανα κι κρασί,παράδειχναν,ήλιγαν,ήλιγαν,δεν τάσουναν,ώσπου τα πιδιά πουκοιμήθκαν στου μπασ’ κι μάνα τ’ τα πήριν τάβαλιν στου κρεβάτ’, γιατί ταχιά χαραή, είχαν να σκουθούν να πάν σκουλειό κιου Δάσκαλους θα τα πιρίμινι μι την κιντιμέν’ τη βέργα,άμα δεν πάηναν στην ώρα τ’.

      Του προυϊ,βαθειά χαραή,οι άντρ’σκώθκαν,ήτοίμασαν τα ζουντανά,του μουλάρ του Διαμαντή,τόβαλαν του σαμάρ,φόρτουσι ου Διαμαντής του σάκκου,κι την τρουμπέτα, μη την αστουχήσου, σκέφκι, κιου Κουσμάς  τουν προβόδισι ως του Ρίντου για τη Σλίμιστα,να μη τουν χνηθεί κανά ζαγάρ’ προυί-προυί,απ΄τα τζουμπανάρκα κι τουν κόψ’ κανά πουδάρ’.
    Πουλιές φουρές εμνησκι,ου Διαμαντής,κι στην Ολγα του Παπατσάρα.Τουν ήφιρνι ου Ηλίας απ'του καφηνείου σπίτ'.Τις ήξιριν καλά,όλ'την φαμιλιά κι δεν αντηριούνταν.Ηταν κι προυξηνητής στου τρανό του πιδί,του Μήτσιου,που είχι φύγ' μη την κυρά τ' στην Αυστραλία.Τα μικρά τις,πουλιύ τουν χαίρουνταν τουν Διαμαντή.--Γιαγιά νάτους,ήρθι ου παππούς ου Μαντής.Τάδουνιν κι που κανά ζαχαρουμπιμπλί που βαστούσι, να βρίσκιτι,στου σάκου τ'. 

       Κάπους έτσ’ λοιπόν αυτά τα χρόνια,στις δικαητίες 1950-1960 έρχουνταν στου χουριό ου Ταχυδρόμους κι έφιρνι τα χαμπέρια κι τα χρειαζούμινα.

Σήμιρα,ου Ταχυδρόμους βάν' τα γράμματα
στουν καθηένα στου θκότ' του ντουλάπ

        Υστιρα,πότι φάνκαν οι μουτουσικλέτις, άλλ’ταχυδρόμ’ έρχουνταν κι έφηυγαν.Δεν κάθουνταν του βράδ’. Κι τηληυταία μη τα ηυτουκινητα, είχαμι κι θκόμας ταχυδρόμουν,χουριανό, τουν Βασίλ' του Μπάρμπα,του Στέργιου του Παντάθκου πιδί.

      Αυτά τα χρόνια, τότι δεν ήξεράμι  τα σημιρνά ημέλια κι εσημέσια κι κουνητά τηλιέφουνα κι κουμπούτερ, που έχ’ η νηουλιέα σήμιρα.

      Οταν ήφιραν,αφού, τηλιέφουνου για του Χουριό, στου Ρούσκα, όλ’ θιάμαξάμι.

-Ηέλα Κέντρουου! Θέλου αυτό του νούμιρου,.....του πιδί είνι εικει…

-.Ελα!Τι φτιάντι μαρ’ μάνα?--Καλά  ρε πιδί μ’.Καλά που ήρθι κι  μι φώναξι η Λιένη του Ρούσκα κι μας είπιν μας πήρις τηλιέφουνου…

      Ληίγου-ληίγου ήρθι η πρόοδου στου χουριό κι έβαλάμι όλ’τηλιέφουνα σπίτια, νάχουμι  να παραδείχνουμι κι να λιέμι μαμπέτια που μακρά..

      Τα γράφουμι,τούτα τα καναγκιρίσια,έτσ' μιλούσαμι,αφού, καναν κιρό ,γράμματα δεν ηξεράμι,σκουλειό που κανά φεγγάρ πάησαμι,άμα ΄Δόξα τουν Θό",πιδιά τράνιψάμι κι ηγγόνια κι δισέγγουνα.Τώρα ησείς νάστι καλά,αμα λίγου να ακούτι κι τα καναγκιρίσια,να μή ξεχνιούντι.

Ου Καναγκιρίσιους

 

 

 

Η φορολογία επί τουρκοκρατίας...

Οι Τούρκοι, οπισθοχωρούν προς την Θεσσαλονίκη

                 Η Φορολογία επί τουρκοκρατίας...(Συγκρίνετε)

      Είχαμε επιβολή ενός πλέγματος απίστευτων σε έμπνευση φόρων, όπως ο κεφαλικός φόρος, οι φόροι για τα τζαμιά, για τα χαρέμια, για τη συντήρηση των οχυρών κ.λπ. επιβάρυναν κυρίως τον υπόδουλο ελληνικό πληθυσμό και υπογράμμιζαν έτσι με τον πιο έντονο και αυταρχικό τρόπο τις εθνικές διαφορές ανάμεσα στους κατακτητές και τους ραγιάδες, ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της πρώιμης Τουρκοκρατίας. Η ανελέητη φορολογία σε συνδυασμό με τον τρόπο εκμετάλλευσης της γης και τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, είχε σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας και την εγκατάλειψη της γης.

       Βασική υποχρέωση των κοινοτικών αρχόντων της εποχής, ήταν το "στρώσιμο των τεφτεριών" φράση που σήμαινε, ότι όριζαν το φόρο, που έπρεπε να πληρώσει κάθε μέλος της κοινότητας, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση (ιδιόκτητο σπίτι, χωράφια κλπ.) και τα εισοδήματα του, με βάση το "κατάστιχο" που συντασσόταν από εκτιμητές κάθε 7 χρόνια. Την είσπραξη έκανε ο "γραμματικός" του χωριού ή κάποιος ειδικός φοροεισπράχτορας. Οι φόροι, αυτοί ήταν άσχετοι από άλλα "δοσίματα" για κοινοτικές ανάγκες (δρόμους, γεφύρια, κονάκι του βοεβόδα, πληρωμή ζημιών, αμοιβή κοινοτικών υπαλλήλων, δασκάλων, υδρονόμων, αγροφυλάκων κλπ.). Γενικά, οι φόροι που πλήρωναν οι υπόδουλοι στους Οθωμανούς κατακτητές ήταν αρκετοί, αλλά και δυσβάστακτοι.

     Κάθε οικογένεια κατέβαλλε επίσης πολλά άλλα "χαράτσια" (φόρους) για τα παραγόμενα προϊόντα, για τα κτήματα. Ο βασικός φόρος ήταν αυτός της δεκάτης. Δηλαδή σε κάθε δέκα ίσα μέρη παραγωγής αγροτοκτηνοτροφικού προϊόντος, το ένα μέρος το έπαιρνε ο εκπρόσωπος της Οθωμανικής εξουσίας. Το κράτος υπενοικίαζε συνήθως το δικαίωμα είσπραξης της δεκάτης σε τοπικούς άρχοντες.

     Oι Οθωμανοί, στην προσπάθεια τους να ελέγξουν αποφασιστικά τους υπόδουλους υπηκόους του κράτους τους, ανέπτυξαν ένα λεπτομερές σύστημα καταγραφής των οικονομικών και δημογραφικών δεδομένων, που συνέλεγαν από κάθε γωνία της αυτοκρατορίας.

     Σε ολόκληρη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί του ελλαδικού, του μικρασιατικού και του βαλκανικού χώρου, ήταν υποχρεωμένοι να εξαργυρώνουν την αποδοχή της θρησκευτικής τους ταυτότητας από το κράτος, καταβάλλοντας, σε ετήσια βάση, ένα καθορισμένο χρηματικό ποσό, τον κεφαλικό φόρο. H καταβολή του φόρου αυτού ήταν σύμφωνη με τον ιερό νόμο του Iσλάμ, ο οποίος όριζε, πως οι "άπιστοι", που κατοικούσαν στη γη των "πιστών" ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν χρήματα για την "προστασία" τους από τους μουσουλμάνους. Tο ύψος του κεφαλικού φόρου καταλογιζόταν σε κάθε νοικοκυριό (hane) και δεν παρουσίαζε μεγάλη διακύμανση. Eπιβαρυνόταν, σχεδόν ισόποσα, όλος ο ενήλικος ανδρικός υποτελής πληθυσμός.

     Αναλυτικότερα έχουμε:

-Τον κεφαλικό φόρο, από όλους τους υπόδουλους (άνδρες, γυναίκες και παιδιά).

-Η λεγόμενη "αποδεκάτωσις παίδων". Πρόκειται για το ελεεινό "παιδομάζωμα" που καθιερώθηκε επί σουλτάνου Μουράτ Α΄. Έπαιρναν υποχρεωτικά, Ελληνόπουλα ηλικίας αρχικά 6-7 ετών και τα κατέτασσαν στα τάγματα των Γενιτσάρων. Αυτός ο φόρος είχε ονομασθεί και "φόρος αίματος".

-Ο στρατιωτικός φόρος που τον πλήρωνα ν όλοι οι άρρενες κάτοικοι από 12 ετών έως τα βαθιά τους γεράματα.

-Ο φόρος "Κιουρέκ αξεσί" που τα έσοδά του προορίζονταν για την ενίσχυση του στόλου.

-Ο φόρος "Αβαρίζ" για την αποφυγή της στρατολόγησης. 
-Ο φόρος "Αβέ Αξεσή" για την ... διαδκέδαση του σουλτάνου!!! 
-Ο φόρος "Τεκιαλίφι Ντιβανιγιέ" για τις ανάγκες του υπουργικού συμβουλίου.

-Ζητήθηκε ακόμα και "φόρος οδοντογλυφίδας" που τον απαιτούσαν από τους υπόδουλους οι Τούρκοι αγάδες και άλλοι αξιωματούχοι για τον καθαρισμό των δοντιών τους!!!

-Επίσης κάθε οικογένεια πλήρωνε το φόρο"καπνού" (δηλαδή για το τζάκι της οικογένειας που κάπνιζε), και τους φόρους για το γάμο μπουγά παρασί), τα καταλύματα, τα επαρχιακά έξοδα, την τιμητική στολή ("καφτάνια"), τα καρφοπέταλα κι άλλους, που είχε δικαίωμα να επιβάλλει ο κάθε τοπικός Οθωμανός διοικητής.

-Οι κάτοικοι των Αγράφων για παράδειγμα, πλήρωναν μεταξύ άλλων και... ένα "αστάρι"(βαμβακερό ύφασμα επένδυσης), 6 πήχες η κάθε οικογένεια, που χρησίμευε "ως σφογγιστήρι των αγγείων του σουλτάνου". Το ύφασμα αυτό το ύφαιναν στον αργαλειό και το συγκέντρωνε ο "αστάρ τσαούσης", που είχε την έδρα του στη Λάρισα. Ο λαός της περιοχής έβλεπε ως πραγματικούς επιδρομείς τους ακόρεστους φοροεισπράκτορες του κράτους, που ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός αποκαλούσε "λυκόμορφους φορολόγους

Πηγή: http://www.kalyterotera.gr/2012/03/blog-post_2438.html

ΔΟΞΑ Αμπελοκήπων:Μουσικοχορευτική Βραδυά 25.8.12

Η Πλατεία του Χωριού Βράδυ 25-8-2012

ΔΟΞΑ Αμπελοκήπων:
Μουσικοχορευτική Βραδυά 25.8.12

     Ο Αθλητικός Σύλλογος του χωριού "ΔΟΞΑ" Αμπελοκήπων, διοργάνωσε στην Πλατεία,Μουσικοχορευτική Βραδυά το Σάββατο 25.8.2012.

      Χωριανοί και φίλοι-φίλαθλοι και οπαδοί της Ομάδας κατέκλυσαν την πλατεία,όπου γεύθηκαν,από τις επί τόπου ψησταριές των μελών του Συλλόγου, τα τοπικά σουβλάκια,"σήμα κατατεθέν" των Αμπελοκήπων,λόγω των γνωστών Ταβερνών του Χωριού.

από αριστερά:Ηρακλής Κοκκαλένιος,
απέναντι Τάσος Ντίνας,
Δήμαρχος Πάνος Κεπατσόγλου,
Αντιδήμαρχος Πέτρος Χατζής,
Φώτης Νικόπουλος

        Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο Δήμαρχός μας Πάνος Κεπαπτσόγλου,του Δήμου Ορεστίδος (Αργους Ορεστικού), που απεύθηνε σύντομο χαιρετισμό, μιλώντας για συμπαράσταση υπό δύσκολες συνθήκες,λόγω των πολλαπλών οικονομικών περικοπών σε βάρος των Δήμων γενικά.

         Παρόντες επίσης, εκτός από την Διοίκηση της Ομάδας και ο συγχωριανός μας  Αντιδήμαρχος Πέτρος Χατζής καθώς και ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αμπελοκήπων Τάσος Ντίνας.



και το Ταμείο απαραίτητο:
Αργύρης Κοβάτσης,
Κοσμάς Νικόπουλος

 

         Σημειώνεται εδώ ειδικά,  ότι η Ομάδα ΔΟΞΑ Αμπελοκήπων,  καταφέρνει να είναι μεταξύ των 5 πρώτων στην Α' κατηγορία,κεντρίζοντας την νεολαία στην άθληση και διατηρώντας το Γήπεδο,στην είσοδο του Χωριού, καταπράσινο στολίδι.

        Αξίζουν συγχαρητήρια στην Διοίκηση,στα παιδιά και σε όσους βοηθούν ,με οποιοδήποτε τρόπο, το έργο του Συλλόγου,που φέτος,απ'οτι μας είπαν ,συμπληρώνει ήδη ζωή 50 χρόνων ,από την ίδρυση της Ομάδας.

 

**Δείτε άλλο Αρθρο μας για ΔΟΞΑ Αμπελοκήπων

Παναγιά:Αμπελόκηποι-15 Αύγουστος στο Χωριό

Παναγιά:
Αμπελόκηποι Καστοριάς
+15 Αύγουστος στο Χωριό

       Οπως σε όλη την Χώρα,γιορτάστηκε και στο Χωριό μας η Κοίμηση της Θεοτόκου.Παρ'ότι πρόκειται για την "Κοίμηση της Παναγίας Θεοτόκου", κατά την Εκκλησία μας εορτάζεται με λαμπρότητα και όχι πένθιμα,διότι θεωρείται ότι το ανθρώπινο γένος, δια της αναλήψεώς της εις τους Ουρανούς,απέκτησε  ως "Πρέσβειρα" παρά τω Θεώ,την Παναγία.

       Στο Απολυτίκιο σημειώνει ο Υμνωδός...."εν τη Κοιμήσει τον Κόσμον ου κατέλειπες Θεοτόκε"....ή αλλού  "Ταις Πρεσβείαις της Θεοτόκου,Σώτερ,Σώσον Ημάς".....

       Ολόκληρο το Απολυτίκιο της Παναγίας με ΚΛΙΚ ΕΔΩ

    Η Θεία λειτουργία τελέστηκε στον Ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου,που είναι ο παλιότερος του Χωριού,που γέμισε από τους συγχωριανούς,πολλοί από τους οποίους ήρθαν και από άλλες περιοχές όπου ζούνε.Πάρα πολλοί κοινώνησαν.

     Στο τέλος η Εκκλησιαστική Επιτροπή είχε κεράσματα για όλους, που βρήκαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν ευχές για Χρόνια Πολλά,ιδιαίτερα για τους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

     Στον ίδιο Ναό την Δευτέρα,προπαραμονή,τελέστηκε αγρυπνία με αρκετή συμμετοχή συγχωριανών,ενώ την παραμονή,γυναίκες του χωριού ανθοστόλισαν την εικόνα της Παναγίας με πολύ μεράκι,όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες.

**Δείτε στο Ιστολόγιό μας  προηγούμενα άρθρα για "Εκκλησία Παναγίας Αμπελοκήπων"

Εκείνοι που φεύγουν:Ξανθόπουλος Αθανάσιος

Εκείνοι που φεύγουν:
Ξανθόπουλος Αθανάσιος

Σε ηλικία 63 ετών απεβίωσε στο Χωριό, ο Θανάσης Ξανθόπουλος.
Ο  Θανάσης/Σάκης/"Θανασάρας",όπως τον φώναζαν οι χωριανοί,απεδήμησε εις Κύριον.
Η νεκρώσιμη ακολουθία διαβάστηκε στον Ναό Αγ Κων/νου κ Ελένης και η κηδεία του έγινε στις την Πέμπτη 9/8/2012 στον Αη Νικόλα Αμπελοκήπων.-Συλλυπητήρια στους οικείους του.

Εφημερίδα ΠΕΛΣΑ "Αμπελόκηποι":Ιούνιος-Ιούλιος 2012

Εφημερίδα ΠΕΛΣΑ "Αμπελόκηποι":Ιούνιος-Ιούλιος 2012

      Κυκλοφόρησε και διανεμήθηκε η Εφημερίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου με ποικίλη θεματολογία:

Σελ.1:Ημέρα Περιβάλλοντος-Εκδηλώσεις στο Τσιφλίκι  ..

.Γ.Ξανθοπούλου

Σελ.2:Εκδρομές για Μπάνιο με τον Σύλλογο.........ΠΕΛΣΑ

Σελ.2:Παιδόπολις "Αγίας Τριάδος"-Ιστορικές αναφορές-

-Φωτογραφίες παιδιών του Χωριού 1948..

.Αρθρο Χρ.Νικόπουλου

Σελ.3: Συσκευασίες Φυτοφαρμάκων -Επικίνδυνο Απόβλητο..

Ερασμία Πανταζοπούλου

Σελ.4: "Εν Δήμω"-Νέα του Δήμου μας.......

Τάσος Ντίνας/Πρόεδρος

Σελ.4:ΕΚΛΟΓΕΣ-Αποτελέσματα στο Χωριό

Σελ.5:"Αν ραγίσει το γυαλί...κάντο Διακόσμηση!"......Σοφία Νικοπούλου

Σελ.5:"Αγαπάμε το navy look και φέτος".....Ντότα Ρουσκοπούλου

Σελ.6:Επίσκεψη στο Ενυδρείο Καστοριάς......Γ.Ξανθοπούλου

Σελ.7:Ευχαριστήρια για Προσφορές-Συγχαρητήρια-Κοινωνικά(Τερψοπούλου Αναστασία)-Συνταγή(Χ.Νικοπούλου)

Σημειώνουμε από τα ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ:

*Γεννήσεις:Η Ελευθερία Lohse(Νικοπούλου) και ο Niels Lohse απέκτησαν αγοράκι-στην Αγγλία

*Γάμοι-Βαφτίσεις:η Μελίνα Παπαϊωάννου και ο Ιωάννης Σιώμος παντρεύτηκαν και βάφτισαν την κορούλα τους Κατερίνα

*Κηδείες:Ουρανία Αναγνωστοπούλου-απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών

“Φρούτα στα σχολεία” με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση.

“Φρούτα στα σχολεία” με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση.

Καλό σχέδιο αλλά η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί, σε μια εποχή πολύπλευρης κρίσης!

      Πως να δούν "χαϊρι" οι Μηλοπαραγωγοί και στην περιοχή μας?Ενα Πρόγραμμα που θα έδινε τόνωση στην δεινά χειμαζόμενη οικονομία και θα εξασφάλιζε φρέσκα φρούτα στα παιδιά των Σχολείων όλης της Χώρας,με Ευρωπαίκά κονδύλια,δυστυχώς "βάλτωσε" από δικές μας αδυναμίες.

     Το θέμα επισημαίνεται σε Ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου,Ευρωβουλευτή των Οικολόγων-Πρασίνων, στην Κομισιόν για την αδυναμία της χώρας να εξασφαλίσει με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση φρούτα σε μαθητές σχολείων

         Το θέμα της αδυναμίας της Ελλάδας να αξιοποιήσει πόρους από το ταμείο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για την αγορά και προώθηση φρούτων στα ελληνικά σχολεία, κυρίως των αστικών περιοχών, αναδεικνύει με ερώτησή του προς την Κομισιόν ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων/ Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο.

       Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει από το 2009 ένα πρόγραμμα συγχρηματοδότησης της αγοράς φρούτων και λαχανικών για να προωθηθούν στους μαθητές των σχολείων με στόχο να εξοικειωθούν οι μαθητές με την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, να μειωθεί η επισιτιστική ανασφάλεια σε ορισμένες περιοχές, να ενισχυθεί η αγροτική παραγωγή. Το πρόγραμμα έχει απαιτήσεις για υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές των αγροτικών προϊόντων για να διασφαλιστεί η υγεία των μαθητών που θα καταναλώνουν τα προϊόντα αυτά. Το πρόγραμμα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όμως σήμερα και για λόγους αναζωογόνησης της ελληνικής οικονομίας και αντιμετώπισης οξυμένων επισιτιστικών προβλημάτων σε αρκετά σχολεία λόγω της αδυναμίας πολλών οικογενειών να εξασφαλίσουν σωστή διατροφή στα παιδιά τους λόγω της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας κα.

       Κατά την πρώτη περίοδο εφαρμογής του, το σχολικό έτος 2009-2010, το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε στην Ελλάδα, ενώ σύμφωνα με την απάντηση της Κομισιόν σε συνάδελφο ευρωβουλευτή, κατά το προηγούμενο σχολικό έτος 2010-2011 η Ελλάδα χρησιμοποίησε μόλις το 56,6% των διαθέσιμων σε αυτήν ευρωπαïκών πόρων, ενώ παράλληλα διαπιστώθηκαν προβλήματα με υπολλειματικότητα φυτοφαρμάκων και δυσκολίες προσαρμογής των παραγωγών στις ποιοτικές απαιτήσεις του προγράμματος.

      Με απόφαση του έλληνα Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ματαιώθηκε ο διαγωνισμός για την ανάδειξη φορέα εκτέλεσης του σχεδίου προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία με συγχρηματοδότηση από ευρωπαϊκούς πόρους για το σχολικό έτος 2011-2012 που μόλις τελείωσε.

....Δείτε όλο το άρθρο ΕΔΩ....